Edebiyat, Kurgu, Şiir

Uçurumun İçinde II

Uçurumun İçinde II

Bazen de öyle cesursundur ki
Hiç düşünmez dalarsın derin sulara
Ne olacak ki
Belki de kayalıklara çarpmazsın.
Belki çok soğuk değildir su, hipotermi olmazsın. Belki de ciğerlerin suya doymak istiyordur, sahi sordun mu onlara?
Peki ya kalbinin sesini hiç işittin mi?
Karanlık ve fazla kaygılı düşüncelerin yüzünden takur tukur eden kalbini
Ya işittiğine inanmadığın kulaklarının kırgınlığına ne demeli
Hani somut kavrama itaat
Her gece sıktığı dişleri ağrıdan kıvranıyordu
Bizi azat et diyordu üzülen kalbi ve kulakları
Gözleri gördüklerine, inandıklarına esir düşmüş halde her günkü şişliğinde, ruhsuzdu
Ölümü hiç kabul etmemişti, onu sarabilecek bir düşünce olmasına ihtimal dahi etmezdi.
Sonra düşündü ne yapardı ki intiharı düşünen biri son anlarında, düşünür müydü?
Tamam dedi sonra, emindi artık
Gelmesini beklediği geleceğin hiç de istediği gibi olmayacağına kanaat etmişti.

En iyisi atlamalıydı o uçurumdan!




Henüz yorum eklenmemiş. Bi yorum atmaya ne dersin?

Bi yoruma ne dersin ?

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir