Deneme & Hikaye

öğrenci ve öğretmen

öğrenci ve öğretmen

Gözleri açılmamış, tüyleri çıkmamış savunmasız bir kuştum. Yavaş yavaş yaşam suyumu yudumlarken her tökezlediğimde ellerimden tutan öğretmenlerim oldu. Kanatlarımın çıkmasına yardımcı olup yalnız başıma uçmayı öğrettiler; rengarenk gökkuşağını hayranlıkla en yakından izlemeyi öğrendim. İlk geldiğimde pırpır eden kalbim şimdi uçmanın tadına doyasıya vardı. Bilginin uçsuz bucaksız denizinde boğulmadan yüzmeyi; hayatı tüm çıplaklığı ile görebilmeyi; sen, ben, o ve hiç tanımadığım diğerlerini anlamayı ve kim olduğumu, kim olmam gerektiğini öğrendim. Şimdi bu güzel dünyada kanatlarımı açıp kendimi korkusuzca bırakıyorum sonsuzluğun boşluğuna. Ve bitmek tükenmek bilmeyen bir azimle uçuyorum, kanatlarımı hiç yorulmayacak gibi çırpıyor, Hiçbir dala konup dinlenme isteği duymadan süzülüyorum.




4 Yorum

  • Bir de eski şiirselliğimi kaybettim diyorsun abla, nerelere gittim bir bilsen yazınla💜

    1 ay önce
  • En büyük Aşkım okulum du bilirsin. Bir anne nin evlat hasreti çektiği gibi bekledim koskoca 15 yıl Öğretmenlerim öyle güzel tuttular ki ellerimden şimdi onların yolundan ilerliyorum tam gaz. Biliyorum yalnızca bilgi almadım onlardan aynı zaman da hayatı öğrendim o yüzden yıllar geçse de her daim o okula girdiğim ilk anı yaşar gibi sarılım hayata…. Yazan ben olsamda sen yazdırana bak bence:)

    1 ay önce
    • gözümde ilkokul canlandı birden.. liseye geçince machodolar’ın Faruk yazısındaki gibi karakterlerle tanışıyorsun 😛

      4 hafta önce
  • Bazı cümlelerine bayılıyorum bunu biliyorsun, kesinlikle marifet yazdıranda olduğu kadar hayattan suyunu ne kadar almayı tercih eden o çocukda da var, bu kadar alçakgönüllü olma abla🤗

    1 ay önce
  • Bi yoruma ne dersin ?

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir