Edebiyat, Şiir

Çocuk

Çocuk

Yine karanlıklara çekilince dürttü düşünceler.

Çocukluğumun yasını tuttum

Ona yaktım sigaramı

Hatrıma geldikçe kırgınlıklarım

Ne çabuk iyileşirmişim dedim.

Yiyemediğim çikolatanın yası sokaklarda saklambaç oynayana kadarmış,

Okulun arka bahçesinde ilk kez kalbim hızlı atmış,

Saf duygular, öfkeler, kavgalar ve saflıklar…

Ve annemin tek derdi yediğim meyvenin vitamini.

Kaygı sokağı bizim mahalleye çok uzakmış o zamanlar,

Hayal kapı komşumuz.

Neyse ne !

Bugün kendimi özledim.

Güneşin saçlarımı okşadığı günleri…

Etiketler :
Okunma : 109
Paylaş : Paylaş Tweet Google+ Whatsapp
Yazar Hakkında: -
← « l » →
Gönderiyi beğendin mi? Çayla!

unliked


Bir Yorum

  • Tıkırtı

    Korktum. Gün geçtikçe özlediğim çocukluğumun elleri bağlı. Gözlerik kısık. Film şeridi oyunlar. Uzaklaşıyorum her adımda. Özlem, kendime kayboluşumda gizli. Koşmak ne güzeldi uçurtmamın peşinde.

    1 ay önce
  • Bi yoruma ne dersin ?

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir